Galicia-Jamaica
Son as 16:40 da tarde de onte, mércores, 20 de agosto 2008 candoUsain Bolt acaba o seu recital de marcas e espectáculo nas Olimpiadas de Beijim. E, aínda no respiratorio do éxtase masculino, unha compatriota súa, de quen non sei escribir o seu nome (velaí o machismo dominante a nivel internacional), rebenta tamén a atmosfera das pistas chinesas para se proclamar vencedora na proba feminina dos valados. Porén a figura emblemática de Jamaica, e por acaso do mundo nestes Xogos, sexa Usain: a lebre que non quere ser senón da Illa que o conleva nos orgullos. Jamaica existe!
Comento en familia, e agora aquí neste espazo que se me concede, que será de nós, nas horas que xa están a se anunciar desde a capital chinesa, cando Sonia Molanes, Teresa Portela, Carlos Pérez e David Cal escriban, sobor das augas do continente inmenso e misterioso que subscribe o mundo, os seus nomes de galegos do Morrazo, Cangas, Pontevedra, Galicia. Con ou sen medallas, xa están aí. Nas intemperies. Soñamos para elas / eles medallas ou diplomas. Son participantes do mundo, sen complexos. Jamaica pequeniña. Nas diásporas das elites mediáticas. Caladiñas/caladiños. Coma foron antronte Xabier Gómez Noya e Iván Raña: “exaustos”- din as crónicas que chegaron ao tempo dos diplomas olímpicos. Están, estamos nos ollares do mundo. Será fermoso o podium das medallas. Xa é unha marabilla a súa permanencia en Beijim, silandeiros, solidarios coa Terra que os emigra neste mes de agosto 2008, portadores das nosas esencias de por vida e por historia: trunfadores e humildes nas sendestancias dos océanos, moito alén de Cabo Home e Soavela, onde o mar respira.
Comentarios (4)
Méritos alcanzan os que levan o ouro, a prata ou o bronce, pero tamén son moi meritorios e a destacar os que levan a medalla chamada de chocolate, o cuarto posto, xa que quedan con sabor doce preto, tamén os quintos e os sextos e tamén aos derradeiros.
Todos merecen os parabéns polo seu esforzo, por conseguir estar aí, que xa é un grande logro, non só se deber mirar as medallas senón o esforzo como o feito por Raña e Gómez Noya, non conseguiron medalla, pero ten mérito estar onde estan é o palmarés que levan as costas, non se debe mirar o merito dun deportista só polo feito nunha proba, ainda que sexa olímpica, senón polo seu currículum.
Tamén destacar o mérito de moitas persoas non profesionais que se adican as distintas disciplinas deportivas e non alcanzan a chegar a unhas olimpíadas.
A todos eles parabéns. Porque en parte son gañadores.
Se eu for um apóstolo do xis, esse país seria "Xamaica"...
Na BBC falam dum tal Ivan RaNa...jaora que no entanto a Galiza nom seja a Galiza e o galego continue a ser XaleXo...Iamaica (ou Xamaica??..ou Jamaica como o sr Shose escreve)..Beijim ou Peking ou Pekin ou Beixin ou...Qual e a coerencia do texto anterior??
Novo comentario
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Xosé Vázquez Pintor
Xosé Vázquez Pintor naceu en Melide no ano 1946. É Licenciado en Filosofía e Ciencias da Educación e a súa obra abrangue a poesía, a narrativa, o teatro e o ensaio.
Máis opinións
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
GZ-Sete
RSS
| Que é Vieiros?
| Que é o RSS?
| Creative Commons
| Publicidade
| Director
| O equipo
| Contacto