Era 1977, e podería ser 1979 -ou 2007, cando Mayor Oreja definiu a ditadura máis longa de Europa como “unha época de extraordinaria placidez”-. Fraga quitaba a chaqueta nos mitins, coma quen que lle podía pegar a calquera.
Este celebrábase na Coruña. A cidade, aínda non infectada polo nacionalismo (o de Vázquez), recuperara algunha sigla da súa vella esquerda e cuspía aínda gromos de sangue do Campo da Rata. Un grupo fora ao pavillón de Riazor mostrar o seu desagrado pola visita do ministro da Gobernación, de fúnebre recordo. Asubiaron, berraron. Tensión no ambiente. Entón di Fraga (nesta época só usaba o galego para xogar ao dominó; desculpen que na tradución falte algunha coma): "Este é un acto completamente democrático e quen non o crea así, que se ateña ás consecuencias!”.
Debía de tratarse dunha orde, porque comezaron a repartirse paus aquí e acolá, voaron cadeiras, saíron armados ao choque “Guerrilleros de Cristo Rey”. Formaban parte das forzas disuasorias da Restauración, xunto co ruído de sabres que ecoaban os xornais para xustificar a demora na aclimatación do aparato fascista.
A fábrica de agresións
A democracia española transfigurou nestes trinta anos unha serie de códigos simbólicos que emanan da ditadura. O ensaio que abrise á luz a engrenaxe de tal proceso necesitaría centos de páxinas, pero o primeiro capítulo sería escolar: o himno (sen a letra de Pemán), a bandeira (con leves modificacións no escudo) e a figura dun Caudillo que dirixe España pola Graza de Deus, esta vez coa formalidade debida tras o intento kitsch de apropiación do armiño aristocrático por parte de Franco.
A terrible educación deses anos altera a capacidade para xulgar acontecementos, até o punto de que se estes non encaixan co desexo de reconciliación (co desexo enfermizo da vítima por reconciliarse co verdugo) seremos capaces de asinar unha reconstrución dos feitos que se adapte ao relato fundacional. Nel, o agresor xustifícase sempre postulándose como agredido; así os bispos españois en campaña. Do contrario énos imposible explicar como xentes de praxe progresista puideron sumarse á condena contra medio cento de mozas e mozos que manifestaban o seu desacordo coa visita á Facultade de Económicas dunha candidata do Partido Popular.
Dúas varas de medir
Agora non vén ao caso xulgar se os lemas eran oportunos, se as rapazas eran educadas, se escolleron o mellor momento, o mellor lugar e sobre todo a mellor estratexia para esa mostra de rechazo. A súa intención era denunciar que na democracia española existen a tortura e os presos de conciencia, que se pechan xornais e se ilegalizan partidos case no mesmo mes en que outros toman as rúas de Madrid "contra la escoria inmigrante" sen que os ilegalice ninguén.
Desde ese momento El País, La Voz de Galicia e Libertad Digital serven, quentiña e na bandexa, a condena pre-fabricada sobre a maldade do independentismo. Menten sobre que organizacións se encontraban alí, menten sobre as consignas que se berraron e menten principalmente sobre as agresións, porque non houbo máis ca as que sufriron os estudantes. Alguén escoitou contrastar a noticia?
Se certo profesorado da Universidade e os partidos políticos con representación parlamentaria emprenden unha caza de bruxas –fálase mesmo da expulsión dalgún alumno- saiban desde xa que moitas persoas, dentro e fóra da USC, xamais aceptaremos dúas varas para medir a liberdade, por inoportuna que esta resulte en época de eleccións.
Doutra maneira: cando un Tribunal Especial contra o Revisionismo Histórico (poden aproveitar os locais da Audiencia Nacional) chame a declarar a Mayor Oreja por apoloxía do xenocidio, empezaremos a crer que os termos da democracia española son de alcance universal. Dicimos de soñar un tribunal especial porque os que existen na realidade convidan pouco ao optimismo. En sintonía co xuíz Garzón, o Supremo reafirmou días atrás a medalla concedida polo Estado ao torturador Melitón Manzanas.
Falas coma un libro aberto, Xabier. Noraboa unha vez mais.
Moi ben xabier moi ben, faltouche sumar a eses medios ...El País, La Voz de Galicia e Libertad Digital... tamén a Radio Galega, que non distou moito da liña editorial destes. Outros si deron versións deica certo punto diferentes, tal foi o caso de Público.
Por certo, Quen é o xefe de programación da Radio Galega? Non o coñecerás de nada, non?
Impresionante. Lúcido e directo coma sempre. Acabo de escoitar na radio que xa están empezando a deter aos rapaces. Ten coidado non te acusen de apoloxía do terrorismo, meu...
Já começou o circo das detenções .. ! :(
Só fica engadir : Fascismo espanhol, nunca mais !!
BNG e PSOE complices do circo mediatico fascista. Condenaron sen máis unha agresión inexistente e deron cheque en branco a represión.
Bem escrito, Cordal. É evidente, já se está a debater nos foros, mas havia que dizê-lo também.
Uno-me a Garrano: Há que somar também Galicia Hoxe; reproduz, por exemplo, a foto dum jovem alporizado frente a um senhor maior alporizado, os dous empurrando-se mutuamente. Não se sabe o que acontece. Conclusão do cabeçalho?: "Intento de agresión".
E há que somar também A Nosa Terra online. Cabeçalho:
"A Fiscalía ve 'carácter delictivo' no intento de agresión a San Gil".
(Nota Bene: intento de agresión não vai entre aspas.)
Na notícia de Manuel Vilas, http://www.anosaterra..., diz que "Unha ducia de mozos [sic] abalanzáronse [sic] cara ela [María San Gil] para berrarlle à cara 'fascista!, “asasina!” ou “fóra da Galiza”!."
Ou Manuel Vilas via triple ou veu o vídeo de Libertad Digital a câmara rápida.
A Nosa Terra também coloca um fragmento da conferência (?) de San Gil sobre "A muller na sociedade e na economía", paga com o dinheiro da Universidade de Santiago de Compostela (nenhum/a professor/a paga as pessoas convidadas do seu próprio dinheiro no banco), quer dizer, com dinheiro público, em período pré-eleitoral. Escutemos o que tem de dizer San Gil sobre "A muller na sociedade e na economía":
CONFERÊNCIA "A MULHER E A ECONOMIA", por María San Gil.
Faculdade de Económicas, Santiago de Compostela:
"Rodríguez Zapatero nos deja a todos, en el conjunto de España, una herencia muy (?)terminada. Pero en el País Vasco nos deja una herencia que tiene sobre todo dos pilares muy claros, y es: Unos dirigentes nacionalistas absolutamente cómodos en su radicalidad, y una banda terrorista, ETA-Batasuna, cómoda, reforzada, armada y reagrupada. Y creo que esas dos... pilares de la herencia que nos deja Zapatero son suficientemente importantes para que intentemos desde luego de aquí al 9 de marzo que haya un cambio... un cambio general en las (???)ciones que nos (vienen?) el día 9".
A tese macro-económica desta importante conferência académica paga com o dinheiro público (como deve ser!) está clara: O nacionalismo radical está em contra da integração da mulher na economia de mercado. O contributo teórico de María San Gil é de tal magnitude que qualquer pessoa que se oponha ao seu discurso numa instituição educativa pública deveria ir à cadeia. De facto, San Gil deveria ter sido mais valente e pedido explicitamente o voto para o PP, pois o PP representa uma parte do eleitorado e portanto merece receber parte do dinheiro da matrícula do alunado.
Ora bem, não é de recibo que se lhe chame "fascista" só porque defenda um Estado fortemente armado, chefiado por um militar não eleito, com uma constituição que impide a autodeterminação e consagra os "direitos" do grande capital, e porque propugne a ilegalização de formações políticas por razões ideológicas. Não se lhe deve botar "fora da Galiza" a ninguém só porque vem fazer campanha eleitoral paga com o dinheiro público no sistema universitário autónomo da Galiza. Isso é uma agressão.
E é que temos um fantástico jornalismo independente que põe entre aspas umas cousas e outras não.
Da eficaz perfomance podemos tirar exemplo:como se crea un acontecimento ao servizo de quen pode reificar o preconceito para o seu proveito. Mesmo coa lúcida reflexión de Cordal, dubido que nós ( as institucions galegas) sexamos quen de avanzar o xuizo verbo do acontecido que diria Anna Arendt. E con todo fico marabillado, malia a noso discreto recatamento, da obsesión española por nós.Seremos acaso un espello no que se están a ver a si própios, e non gostan? Haverá que axudarlles a alterizarse xa que soziños non poden.
Celso. menos paños quentes coa "susodicha" por favora. Con toda a arazón se lle chama fascista cando non condena e mesmo fai apoloxía dorexime franquista. Hai poucos meses declarou ao AVUI que "Con Franco viviamos mejor y más seguros". Os cartos que pagan eses rapaces foron usados para un acto pro-electoral do PP. A única violencia que eu vin foi a da sua escolta.
Noraboa a tod*s polas colaboracións e a Cordal polo escrito -e o detallado de Celso-
Facer un delito gravísimo por exercer direito de expresión, mesmo ou sin berros, xa claramente decantada a inexistencia, por outra parte obvia, de ningunha agresión que non provira do campo da propia SanGil e a Universidade -decanato-, é un DELITO GRAVE DE MENTIRA MEDIÁTICOINSTITUCIONAL, que máis unha vez ponnos no lugar de contemplar e analisar si queda algún resquicio de dereitos, políticsos e "civís", para a población disidente do modelo bourbónicofranquista dominante.
Coido que todo elo foi inspirado en mesma data por aquél fascismo institucional do "espíritu do 12 de febreiro", do ridículo Arias Navarro (lémbrano ben ainda en Málaga, de seguro).
O modelo ensaiado nesta ocasión é de manual, sinxelo e claro como a auga, quedando perfectamente descrito en calqueira estudo ó respecto, poñamos p.e. O Control do Pensamento nas sociedades democráticas, do mesmísimo Noam Chomsky.
Disimulen. Esquecinme tamén do traballo de Mauricio Castro. Moi bó.
http://www.marcvidal.cat/marcv...
Pois si, María San Gil Fascista.
O lehendakari ven de pronunciar uma conferência na prestigiosa universidade americana de Stanford. Dita conferência foi precedida por uma campanha promovida por estudantes espanhois de dita universidade para que fosse anulada, com recolhida de assinaturas, e um debate na rede no que se assinalaba so lehendakari como uma personagem nefasta, amigo dos terroristas e divisdor do povo basco. As autoridades acadêmicas de Stanford não fizeram caso e a conferência teve lugar. No acto, o grupo de estudantes espanhois promotores do boicote, mostraram um cartaz contrãrio ao lehendakari, no que se mencionavam, em inglês, naturalmente, "os assassinatos de ETA enquanto os políticos estão a negociar com eles".
Eu pergunto:
se esses estudantes "fachilhas", que não fizeram mais do que utilizar o seu direito á livre expressão, fossem empurrados fora da aula no que progredía a conferência por quatro gorilas, não iria algum deles a berrar, a devolver os empurrões, e a chamar-lhe de fascista ao lehendakari? Como é que seria esta notícia então comentada? O que fazem gorilas na USC? Na Universidade ñão pode entrar a polícia mas sim uns macacos de segurança privada, que podem repartir hóstias a vontade? A mim, se alguém me bate, que polo menos seja da polícia...!!!!
A Garrano #8: "Panos quentes" com San Gil? Ao contrário, ó, estava a ser irónico. Não me entendeste ou não fui efectivo. Relê a minha mensagem, please.
O "acojonante" de tudo isto é o imenso consenso mediático-polítco-institucional acerca do que há que fazer com umha parte dos que participarom no acto de protesto. Porque até o momento o destinatário único das medidas repressivas foi...Agir. E todos assinalam ao mesmo alvo.
#6
Paréceme algo triste e mesmo de mal gusto -máis vendo de quen vén- que as críticas á merda de medios de comunicación que temos neste país (do primeiro ao último) se personalicen tanto.
Por outra banda, hai moito que sachar en medios ben máis españolistas e protofascistas (minolles en GZ) ca nos dous citados que, polo menos, non van escritos nunha lingua estranxeira.
E chapeau polo artigo, Cordal.
Perfeito, coma sempre. Un saúdo desde mondonhedo dun ex aluno teu
Por fin alguén escribe algo con certo sentido, fora do pensamento único. Os meus parabéns
Que medo dá esta dictadura dos meios de comunicación, ¿canto tardarán en censurar internet?, pois as únicas críticas a posición "oficial" do que ocorreu e a única maneira de coñecer a versión dos estudantes son foros coma estes e páxinas de internet. O resto, criminalización e intoxicación.
Celso, desculpa, malinterpretei o teu escrito. Unha aperta!
Subscribo o artigo e todos os comentarios, tamén o número 15.
A semprecelta, #6:
Não me dou conta quem é Manuel Vilas, o que escreve em A Nosa Terra. Eu costumo citar em detalhe, isso é tudo. Não personalizo. Manuel Vilas é a pessoa que assina uma notícia onde fala de 12 pessoas "abalanzándose" sobre María San Gil. Eu não vejo isso nos vídeos que circulam mesmo nas webs que falam de "agressão". Estava Manuel Vidal aí e pode confirmar isso? Retocou apenas as informações obtidas doutros lugares?
Eu não espero nada de EL PAÍS, La Voz de Galicia, etc. etc. Já os comenta Maurício Castro num artigo. Esperaria algo de, precisamente, A Nosa Terra e Galicia Hoxe. Esperaria mais rigor informativo, mais crítica independente.
Também é evidente que A Nosa Terra coloca esse fragmento de áudio da conferência de San Gil para dar a entender que de "A muller na economía" não falava não. Por que não o diz? Por que não escreve: a charla "sobre, supostamente, 'A muller e a economía'"? Por que não se destaca o carácter partidário do acto e, portanto, a legitimidade do protesto?
Continuo com a notícia de Manuel Vilas. É mais informativa e menos escorada que outras cousas que li, concordo. Mas vejamos:
"Entrou María San Gil, presidenta do PP en Euskadi, na Facultade de Económicas de Santiago e comezaron os golpes".
Quem começou os "golpes"?
"No transcurso dos incidentes varias persoas acabaron no chan".
Que pessoas acabaram no chão? Os guarda-costas? Eu vi um estudante no chão, por um empurrão. Outros, quase caem.
"Unha vez lograron introducir á política no auditorio, os escoltas saíron ao recibidor, onde os manifestantes seguían berrando en contra do Partido Popular. Daquela as forzas de seguridade voltaron a bater nos mozos, ante a presencia dos membros do servizo de seguridade da USC."
De acordo. Mas, por que diz "LOGRARON introducir a política no auditorio"? Tiveram alguma vez dificuldade para isso? Não se vê essa dificuldade nos vídeos. Os estudantes não estavam diante de San Gil impedindo-lhe a passagem.
Vejamos outras informações d'A Nosa Terra:
CABEÇALHO: "PP, PSdeG e BNG condenan os actos violentos contra María San Gil"
Não há aspas em "actos violentos".
"Axencias. Un grupo de entorno a medio centenar de mozos intentou hoxe agredir a presidenta do PP do País Vasco, María San Gil, antes de pronunciar unha conferencia..."
Tomado de "Axencias" como quem toma a hóstia consagrada ou recita o catecismo.
CABEÇALHO: "AGIR dá a súa versión da liorta na charla de María San Gil"
Então as das agências (baseadas nas informações de San Gil) e outras não eram "versões"?
"O grupo independentista tamén denuncia que está a recibir “ameazas” -tanto a nivel individual como colectivo-"
Aqui "ameazas" entre aspas, sim. Por que? Não acredita Manuel Vilas na informação de AGIR?
"'Os feitos presentan un carácter delituoso e a Fiscalía ten a obriga de actuar ante calquera indicio de delito, pero hai que esperar ao atestado policial para decidir a cualificación xurídica dos feitos', aseverou en declaracións a Europa Press o fiscal que leva o caso relacionado con estes incidentes, nos que resultaron feridos leves tres escoltas de María San Gil.
Resultaram feridos leves verdadeiramente? Há informes médicos? Não resultou ferido leve nenhum estudante?
"Malia recoñecer AGIR “ter organizado entre a súa militancia un boicot” ..."
Que há que "recoñecer" (ou "admitir", como se diz noutra notícia)?
"o PP acusou a socialistas e nacionalistas de negarse a apoiar unha declaración institucional do Parlamento de Galicia 'en defensa da convivencia pacífica' e en contra do intento de agresión"
De novo, "intento de agresión" sem aspas, como todas as vezes.
ETC. ETC. ETC. E isto, em A Nosa Terra, sim. O que faz também A Nosa Terra a chuchar de "Axencias" é permitir que uma parte (sempre, a parte dominante) dê sempre a sua versão e a sua opinião como "factos provados", enquanto as outras opiniões são "versões".
Vamos, uma insidiosa prática jornalística que, afinal, também contribui para construir a Verdade oficial; apenas com matizes.
-celso
A Garrano #20: Está bem, no problem, falhou-me a ironia ;-) .
A 'democrata' San Gil num acto de Josu Jon Imaz
http://www.primeiralinha.org/d...
Justificar a los agresores...nazismo puro y duro. Miserables...
O miserábel e a túa camada si que sodes nazis.
Co que chove nestes días, con actuacións estelares de toda a cúpula da "institución española": reality show permanente da familia "real"; reclamacións trentinas da xerarquía eclesiástica; xudicatura, coma sempre, oscilando entre a persecución política e a actuación circense; exército, con "antecedentes" e escasamente evolucionado nos fundamentos de civilidade e democracia..."agredido" por civiles (?); forzas do capital chantaxeando, sen disimulo, en público, aos seus proprios peóns políticos por considerar excesivas as concesións estupefacientes cara a cidadanía; partidos oficiais na compra-venda de votos, impoñendo na Galiza a democracia orgánica vía voto emigrante, e forzas de "seguridade" saltándose permanentemente a legalidade e sobreactuando...dos media mellor nen falar -o mellor da pocilga-, a actuación irreflexiva e veemente do grupo que participou na protesta servíu aos fins que promotores e conferenciante tiñan. A utilización mediática é evidente e, se a cidadanía non o impede, vanos crucificar ou queimar na fogueira "exemplarmente".
Non é preciso dicir que opinión teño da sra. San Gil, pero sí que é de estudar o papel da sra. Decana, cuxa filiación descoñezo.
Perdón polo abuso e moitas grazas polo conforto a Xabier.
Era a correlixionaria invitadora da "ilustre hóspede", seica! (Obviameente do PP).!
E toda a sua actuación -denuncia en comisaría e sinalamento de "bruxas" para a caza- corresponderíase como anel a esa filiación e interese. Xunguido ó abuso na utilización de medios universitarios e carto público, para un acto de fins partidísta alleo completamente á Universidade (a calquera).
Muito bem, Cordal, já chega de discursos "politicamente correctos" etiqueta sob a que se vende o pensamento unico. Se falamos em agredidos, nos vídeos que eu vim apenas se vem moços e moças que recebem golpes dos tolete dos guarda costas ou dos membros do serviço de segurança da USC. Até quando?
Un artigo grande de Cordal, que debería ser publicado noutros medios de comunicación, aparte de Vieiros. Semella que aínda estamos nos tempos da ditadura, mandando estudantes á cadea, temos un rei posto por Franco, pero ninguén protesta, "é democrático" din. Mais o pobo non é tan parvo coma hai uns anos. Moi mal o BNG condenar as "agresións" á facha S.Xil, decepcionante. E como moi ben di o autor do artigo, aínda temos que pedir perdón os de esquerdas, logo de todo o que nos fixeron, aínda agora?. A transición foi unha baixada de pantalóns dos partidos de esquerda, "o desexo enfermizo da vítima de reconciliarse con verdugo", unha especie de síndrome de Estocolmo.
Moi pobre e descaradamente parcial. Todos vimos o vídeo e hai un claro intento de agresión, que foi evitada a forza de que outros recibisen golpes. Tamén se ve noutros vídeos o piscinazo dalgún mozo de axir, e outras artimañas que só a un partidario, non do bloque, senón do independentismo máis extremista, pode convencer de que os agredidos foron os estudantes. Dise no escrito que puideron fallar as formas da protesta... concho! Como fallaban as formas de Fraga continuamente, e ninguén pode dicir que non apoiase a constitución e non lle fixese importantes concesións á esquerda! O escrito reafírmame en desconfiar cando unha persoa de letras opina sobre política. Para opinar sobre política hai que falar dende un mínimo coñecemento científico da realidade social. Non é que unha persoa de letras non poida saber de política, o que quero dicir é que ten que alegar algo máis que boa literatura. Un dos grandes males deste país é que todo o mundo se permite opinar de política en base ás máis variadas titulacións.
Concretando, que especie de análise do que sucedeu en Santiago é invocar ás trapalladas nacionais que sucederon na transición, inventando palabras como "ecoar" (neoloxismo? recurso estilístico?), tratando ao lector de neno, xa que nos dá unha bonita lección de historia de hai vinte anos para que quedemos pampos coa súa experiencia e clarividencia... E inda por riba, lemos aquí un apoio entusiasta do artigo por conta-las mentiras que queren oír, como cando Rajoy e Cañete se esquecen do mundo global e insinúan que a inflacción se debe a ZP e aos seus secuaces, ante o cal o auditorio do mítin ve a luz e exclama: "díxollas ben ditas!", "como lle quedaría o corpo a Solbes!", "dalle estopa, Rajoy!", coa diferenza de que unha economía en crise pode facer perder eleccións inxustamente (penso que neste caso non será así), e unhas falsas acusacións a policías e gardas de seguridade, o que poden facer é que haxa condenas por inxurias e bailarlle o xogo aos violentos (que son e sempre foron, Axir). O que me deixa estupefacto é fervenza (cerebral?), insinuando que:
- As agresións a un "facha" non son condenables, e menos se non se chegaron a producir -ou non te pillan?
- Se algún estudante paga unha multa xa o mandan á cadea.
- Se algún estudante é denunciado, estamos en ditadura.
- Se un ditador concede no seu derrocamento a abdicación nun rei claramente posicionado a favor da democracia, isto é antidemocrático.
- Se os de esquerdas non compensan a ditadura de dereitas con outra pintada de vermello, báixanse os pantalóns.
- Se despois da transición gaña un partido socialdemócrata, e non marxista, é que se reconcilian co seu verdugo.
Ah, luisfoz, querías dicir "já chega de discursos correctos"? É que ás veces un non escolle ben as palabras. Se o único pensamento é o que dis, o único pensamento debe ser: a lingua e a nación está a ser atacada por tódalas frontes, en conferencias nas facultades, conversas na froitería, foros nos que hai diversidade de opinións, amolando ás claramente patrióticas,...
Non sigo, isto é o circo da demagoxia mediática. Tería para meses ríndome das burradas que se contan no artigo, para canto máis meterme nos comentarios...
Saúdos e a estudar todo o que deberían estuda-los implicados (políticas, económicas, historia...).
O Gavi Otero que vai a Murcia a defecar!.
Aos demócratas de "Zapatero al hoyo con tu abuelo!, que lle fixeron?... de que partido politico eran? Malos tempos para a lírica, moito FACHA solto e moito "meapilas" aplicado.
Os do meu barrio dicían "chupatintas", eran agresores regulares, moitos tiñan tantos ideais democráticos que acabaron defendendo a patria. O desprezo aos aplicados recórdame a certa frase do que mellor representou á palabra facha en España. E como vexo que abusamos un pouquiño da palabra, recordareino: Millán Astray tomou a universidade de Salamanca e recluiu ao seu rector ao berro de "Morra a intelixencia!". Eu lin algún libro de dito rector, e inda que confeso que me cae simpático, certos posicionamentos científicos, ortográficos e políticos, considéroos anticuados incluso para a época -os menos, pero algúns si. Sen embargo, non por iso caio na tentación de dicir: tamén era facha! Podería quedarme moi contento chamando a tódolos poderes, a tódolos populares e socialistas, incluso á maior parte do bloque, e a vós mesmos, fachas (sempre se poden buscar argumentos), pero iso deixaríame na máis que satisfactoria posición de único antifascista... Que coincidencia! Poderíame facer de AGIR e lideralo!
En fin, pérdome neste discurso nacionalcentrista. Pensaba había outros temas como forzas de seguridade, tolerancia, corrección do acto e das ideas de San Gil e AGIR,... Pero só falamos dunha repentina caída da democracia para aplastar todo resto de independentismo (???). Sinto que os estudantes procesados caesen tan baixo, e de vivir en Suecia, investigaría a situación social das familias, daríalles axuda, formación e tratamento se o necesitasen. Pero aquí normalmente as institucións non son todopoderosas e primeiro, deféndense. Despois, moito despois, como sabemos, tentan reinsertar. Pero isto non se debe só á ideoloxía...
sozinho se estás cego é o teu problema, o artigo de Xabier é impecábel nun espazo de merda dos medios atacando a todo o conxunto do nacionaliosmo galego, nunha estratexia ideada por Aznar, Acebes, Zaplana e o OPUS:
declaracións de Fraga, de Acebes con Nunca Máis, de Trillo sobre o BNG, da San Gil PROVOCANDO, os de Galicia bilingüe, a Mesa pola "Libertade" lingüística na Coruña, a proposición do holocausto, a proposición da selección española, os atques de Rajoy e Arenas contra o galego nas EOI en Andalucía, ETC., ETC.
Hai que ter tan pouco análise para non ver a estratexia de crispación e enfrontamento que os nazis do PP tentan trasladar á Galiza para demonizar ao movemento nacional galego, pero está visto que ti só podes falar de política (non sei se es político), os demais non (vaia demócrata) e poñer enriba da mesa falsas argumentacións nun discurso pobrísimo e sen ningunha consistencia.
Moi ben por Xabier Cordal.
Deus é o céu, a terra, o mar e tudo que existe; Deus é fiel para sempre; Deus faz justiça aos oprimidos; Deus Alimenta os famintos; Deus liberta os prisioneiros; Deus abre os olhos dos CEGOS; Deus levanta os humilhados; Deus ama os justos; Deus protege os estrangeiros; Deus sustenta os órfãos; e transforma o caminho dos injustos...
Nunca neguei e ademais afirmo que o comportamento da San Gil-Núñez Feijoo resposta á estratexia de crispación do PP. Pero outra cousa moi diferente é meter no mesmo saco a tódolos medios menos este e o de AGIR e chamarlle a iso contrastar información, como fai o autor deste artigo.
Ranciadas, con respecto ó tema de se son político: non. Tampouco un gran entendido en política e non pretendo censurar a ninguén, pero si criticar ao autor e a varios que comentaron (se observas, refírome concretamente a dous, e agora tamén a ti, como exercicio crítico na resposta). Eu non considero que me censures por criticarme, pero se ti así o pensas, pois debes ter bastante máis poder do que pensaba. Se o argumento che parece autoritario, é porque a ciencia non é precisamente demócrata: refuta argumentos e ensalza outros. Se pensas non teño razón, discute con argumentos e non con descalificacións gratuítas. Se o autor do artigo quere ser aprezado politicamente e que lle publiquen noutros medios, que coide tamén ese tipo de argumentos, e que non rescate sucesos para nada relacionados co actual. Digo isto porque considero aos acusados uns vitimistas, que non saben asumi-la responsabilidade dos seus actos nin amosan a mínima coherencia. Eu nunca inventaría tantas excusas baratas e falsas acusacións, baseadas nun elemental coñecemento da lei. A súa única defensa é pedir desculpas e comprensión polo erro cometido, e despois si poden agardar apoio da cidadanía galega para que se lle apliquen tódolos atenuantes posibles e atraer apoios para que se xulguen a todos aqueles que cometesen outros delictos de agresión ou acoso contra políticos nacionalistas ou de esquerdas, que tamén os hai. Sígase o exemplo do tribunal vasco, pero con probas.
Aí, aí.
Tem em conta ademais, Sozinho, que um destes rapazes já foi julgado há bem pouco por querer dar um par de mamporros ao reitor. Vamos, que ou a levava buscando há um tempo ou pensava que todo o monte era orégano até que encontrou um que não o era.
E a propósito, gostaria de saber se toda esta gente que se «solidariza» com estes rapazes sabe sequer como se chamam. Farão algo por eles, pagar-lhe-ão, entre todos, o advogado, falarão com alguém...? Em definitiva, darão A CARA minimamente por eles (e não falo, claro, de manifas de actos de protesto, mas que cousas mais silenciosas que contribuam EFECTIVAMENTE para que não lhes caia a que parece que lhes vai cair), ou dedicar-se-ão fundamentalmente a este exercício de botaporforismo que é dar-lhe ao seu piquito-de-oro para ficar de super-esclarecido e super-coerente sem mover um dedo para que estes rapazes, bem novos e que estão metidos nisto algum quase «sem cheirá-la», não sofram cadeia?
Os sobrados e autosuficientes ben saben quénes son e non de agir, quénes foron encausados por pegarlle ó reitor? (Pois non, segundo a prensa de Falsimedia, foi un dos espancados pola policia cando lles berraban, e a grande distancia, ó grande pacifista e "socialista" israeliano Ben Ami!!! -nada a ver con ningún reitor-).
Mais semellan coñecimentos de policia política, que opinións de contraste. Contrástanse AS FONTES SEMPRE EN PERIODISMO DECENTE, cousa que non adoitan os periódicos institucionais (como cos sindicatos, XORNAL SUBVENCIONADO, XORNAL SUBORNADO!)
Efectivamente, meu. Mas a parte do reitor foi a que che faltou por contrastar da notícia. ;)
E, por certo, esta gente sabia quem era Bem Ami antes de ir-lhe berrar, ou é como nos filmes bélicos, que lhes contam de que vai a missão só imediatamente antes de aterrarem no cenário de operações?
Como parte direitamente afectada, solicito Vieiros a retirada dos comentários de Majorius. Concretamete o #37, por tratar-se de alusons pessoais FALSAS.
Nengum rapaz "foi julgado há bem pouco por querer dar um par de mamporros ao reitor". Nem julgado, nem encausado, nem acusado (si polos meios).
Majorius fala sabendo e pretendendo fazer dano valendo-se da mentira.
Quanto ao tema de Ben-Ami, rogo se tenha um pouco de respeito polos dous jovens agredidos em comisaria, com danos documentados, que nem tam sequer chegárom a participar no acto de protesto à visita por mor dumha acçom policial brutal e injustificada. Existem dezenas de testemunhas deste feito. Onde nom há respeito....
Por que não o solicitas, em vez de a Vieiros, a um tribunal, como fai a San Gil?
Al final siempre se nos acaba por ver el plumero...
Castelom... Desculpas pela má informação que manejo... Mas, houve tentativa de agressão ao reitor, sim ou não?
Porque isso interessa, no fundo.
ti sí qasue te ensinaches na nudez total. Corto e Nunca Máis.
Essa é a parte da história que escolherás. A outra é a que Castelom não vai contar. Não é?
NON ALIMENTEDES ÓS TROLLS¡¡¡
A tódolos que responden a Gaviotero, leede esta ligazón:
http://brenlla.blogaliza.org/n....
Ós administradores:
Esta mensaxe non é un insulto, troll é unha definición dunha conducta estudada de certos usuarios na Internet.
Xa que se invoca aos administradores, non estaría mal unha nota nas normas de uso sobre as maiúsculas e as repeticións. Son moi molestas. O dos insultos e descalificacións, para outra ocasión, ou?
Garrano, na Rádio Galega não há um "chefe de Programação", mas um chefe de Programas (magazines, musicais, etc.). A linha informativa compete ao chefe de Informativos, nacionalista e lusófilo para mais sinal. Fixa-te tu nas curiosas contradições deste nosso país.
Un artículo moi interesante. Moi lúcido.
En resposta ás acusacións de Celso Álvarez Cáccamo nos comentarios #6 e #22, abonda ver este vídeo
http://www.youtube.com/watch?v...
Saúdos, m.
Assunto: O idioma Galego do Século XXI é o Português de hoje como já o era no século IX. A ortografia (portunhol) que o Estado espanhol nos está a impor é dividir para reinar e neocolonialismo castelhano. Português é Galego normalizado sem os humilhantes “séculos escuros”. Se não fosse estes séculos de opressão do povo galego quem duvidava que hoje a norma escrita do português era naturalmente a mesma que na Galiza? Acabe-se com as enfermidades de nosso idioma e cultura resultantes da opressão.
FACTOS:
Os portugueses são uma parte do povo galego que se tornaram independentes do reino de Leão que na época ocupava a Galiza.
Um grupo de galegos chefiados pelo cidadão Galego Dom Afonso Henriques libertou do reino de Leão parte da antiga Galiza ( a sul do rio Minho) e a essa parte deu-lhe o nome de Reino de Portugal. A sul do rio Minho ficou por libertar uma pequena parte da Galiza que hoje está integrada na Extremadura espanhola. O nome de Portugal há quem diga que foi em homenagem a uma antiga localidade perto da cidade do Porto que se chamava Portos Cale, porém outros historiadores defendem que a palavra é composta de portu (de porto marítimo)e gal (de Galiza). Ou seja o nome Portugal significava o porto de chegadas e partidas da nova Galiza independente a sul do rio Minho e a esperança de desenvolvimento para o povo do novo reino.( Por—GAL).
O cidadão Galego Dom Afonso Henriques tornou-se o primeiro rei de Portugal com a capital na cidade minhota de Guimarães. Só muito mais tarde depois da reconquista de Lisboa aos mouros pelo 1º rei e fundador de Portugal, o Galego Dom Afonso Henriques a capital passou para esta cidade.
Os territórios libertados da antiga Galiza a sul do rio Minho são hoje as seguintes províncias portuguesas: Minho (capital Braga), Trás-os-Montes (capital Bragança),Douro (capital Porto), Beira Alta (capital Guarda), Beira Baixa (capital Castelo Branco), Beira Litoral (capital Coimbra). Pertencia ainda também à antiga Galiza a sul do rio Minho e não foram libertadas uma parte da Extremadura espanhola junto à província portuguesa da Beira Baixa e outra na actual provincia de Salamanca San Felices de los Gallegos.
A palavra “Beira” significava fronteira, à beira dos territórios mouros, ou seja o fim do extremo sul da Nação Galega. Esta verdade Histórica é tão presente que ainda hoje entre portugueses se chama galegos aos portugueses que residem ou nasceram nestas 6 províncias portuguesas.
Depois estes galegos do sul com o nascimento do Reino de Portugal começaram-se a chamar de portugueses de forma a se destinguirem dos outros galegos a norte do rio Minho que continuavam ocupados pelo reino de Leão.
O Galego Dom Afonso Henriques fundador de Portugal começou a reconquistar a sul para lá das “Beiras” as terras ocupadas pelos mouros formando o país moderno de hoje. Aos mouros foram reconquistadas as seguintes províncias portuguesas: Extremadura portuguesa (capital Lisboa), Ribatejo (capital Santarém), Alto Alentejo (capital Évora),Baixo Alentejo (capital Beja)e o bisneto de Dom Afonso Henriques, o rei Dom AfonsoIII reconquistou aos mouros o Algarve (capital Faro). As terras conquistadas eram normalmente povoadas por galegos do norte do rio Minho por falarmos a mesma língua e haver a norte uma grande concentração de população disponível para povoarem terras desabitadas após a reconquista. O rei Dom Fernando de Portugal ainda libertou temporariamente de Castela a Galiza a norte do rio Minho, mas não conseguiu manter. Mais tarde descobriram as ilhas dos Açores e da Madeira desabitadas e povoaram-nas com galegos do norte e do sul do rio Minho.
Por isso portugueses e galegos têm a mesma origem não só linguisticamente como têm a mesma matriz humana. São o mesmo povo original do extremo litoral norte da península ibérica.
A única diferença é que uns mais a norte passaram do domínio do reino de Leão para a colonização castelhana enquanto outros a sul seguiram um destino livre e independente, conservando e aperfeiçoando naturalmente a sua língua e desenvolvimento humano.
Os galegos do sul independentes que entretanto passaram-se a chamar portugueses. Depois de reconquistarem as terras ocupadas pelos mouros na península, expandiram-se mantendo por séculos a soberania em vários territórios do mundo como exemplo:
1- Norte de África: Aguz, Alcácer-Ceguer, Arzila, Azamor, Ceuta (portuguesa desde 1415 cedida a Espanha em 1640 oficializado em 1668.Mantem a bandeira portuguesa do território igual à cidade de Lisboa e o escudo português da época), Mazagão, Mogador, Safim, Agadir, Tânger e Ouadane.
2- África Subsariana: Gana, Senegal, Angola, Guiné, Guiné Equatorial (Portuguesa desde 1471 cedida a Espanha em 1778 em troca com territórios na América do Sul), Benim, Melinde, Mombaça, Moçambique, Quiloa, Arguim, Ilha Ano Bom, Cabinda, Cabo Verde, São Jorge da Mina, Ilha Fernando Pó, Costa do Ouro Portuguesa, Fortaleza de São João Baptista de Ajudá, São Tomé e Príncipe, Socotorá, Zanzibar, Ziguinchor, Ilhas de Ascenção e Santa Helena, Congo, Zâmbia, Camarões, Gâmbia e zimbabwe.
3- Ásia Ocidental: Bahrein, Ormuz, Mascate e Bandar Abbas.
4- Subcontinente Indiano: Canacor, Chaul, Chittagong, Cochim, Cranganor, Ceilão, Laquedivas, Maldivas, Baçaim, Bombaim (Mumbai), Calecute, Hughli, Nagapattinam, Paliacate, Coulão, Salsette, Masulipatão, Mangalore, Singapura, Surate, Thoothukudi, São Tomé de Meliapore e Estado Português da Índia ( Goa, Diu, Damão, Dadrá e Nagar-Aveli).
5- Ásia Oriental: Bante, Flores, Macau, Macassar, Malaca, Molucas, Amboina, Ternate, Tidore, Nagasaki (no Japão cidade fundada pelos portugueses em 1571) e Timor.
6- América do Norte: Terra Nova, Labrador e Nova Escócia.
7- América Central e Sul: Brasil, Barbados, Guiana Francesa e Cisplatina (Actual Uruguai na época portuguesa a capital era Sacramento ,hoje conhecida por Colónia de Sacramento, cidade fundada e povoada tanto por pessoas como até animais domésticos originários do Minho do norte de Portugal).
Estes galegos do sul independentes criaram o maior império global da idade média no mundo. Superior ao castelhano. Por isso hoje são vários os países onde se fala português/galego para além daqueles em que é idioma oficial.
A língua portuguesa que é o galego do século XXI, com mais de 250 milhões de falantes nativos, é a quinta língua mais falada no mundo e a terceira mais falada no mundo ocidental. É o idioma oficial de Portugal, Brasil, Angola, Cabo Verde, Guiné-Bissau, Moçambique, São Tomé e Príncipe, Macau e Timor-Leste, sendo falada no Ex-Estado Português da Índia (Goa, Damão, Diu e Dadrá e Nagar-Aveli)e Guiné Equatorial (A partir de Dezembro de 2007 língua oficial. O crioulo falado maioritariamente pela população neste país é de base com palavras galegas/portuguesas e não castelhanas). O português tem também estatuto de língua oficial na União Europeia, no Mercosul e na União Africana.
Há ainda por todo o mundo milhões de falantes como em África, América central, Ásia e Oceânia de vários crioulos que usam as palavras portuguesas/galegas embora com fórmulas gramaticais diferentes. São perfeitamente compreensíveis. Isto se deve ao facto da língua portuguesa/galega no momento que estava a ser oprimida nos ”SÉCULOS ESCUROS” na Galiza ser durante os séculos XVI, XVII e XVIII um idioma em grande expansão utilizado no comércio internacional de toda a costa oriental e ocidental de África , Golfo Pérsico, Índia e Ásia incluindo Malásia, Indonésia, China e Japão. A própria língua japonesa tem várias palavras portuguesas/galegas como: capa, copo, vidro, tempero, tapas, tasca, botão, biombo etc. Palavras como obrigado criaram a japonesa “oriagato” para agradecer. A escrita da língua japonesa embora seja feita por sinais foi criada por portugueses. A ortografia foi uma adaptação dos sons das sílabas do idioma português/galego à orientalidade de escrever por símbolos. Cada sinal corresponde a um som que faz uma sílaba constituída por conjunto de uma letra consoante com uma vogal portuguesa/galega ou duas vogais. No abecedário japonês repete-se ciclicamente com as vogais de som portuguesas/galegas “ a, e, i, o, u” mudando em cada ciclo o som da letra consoante ou outra vogal ou só vogal. Na escrita chinesa existem símbolos que representam cousas ou ideias, enquanto os caracteres japoneses referem-se a sons em que cada um é uma sílaba por exemplo: “ta, te, ti, to, tu, ma, me, mi, mo, mu, ia, ie, io, iu, xa, xe, xi, xo, xu, tsa, tse, tsi, tso, tsu etc.. Quem analisar o som dos nomes dos japoneses e palavras verá que são feitas por sílabas com as vogais portuguesas/galegas pronunciadas de forma aberta. Quando os portugueses chegaram ao Japão os japoneses não tinham escrita própria e só os mais cultos escreviam um pouco em chinês. Hoje todos os japoneses escrevem da forma que os portugueses ensinaram e só alguns sabem escrever chinês. Em muitos casos numa frase misturam as duas escritas. Os caracteres chineses são mais compactos e representam ideias enquanto os japoneses são simples e soltos representando sons. Isso é fácil identificar num texto escrito pelos japoneses quando misturam os dois tipos de escrita. Por isso a língua galega/portuguesa não só é a 3ª mais falada no mundo ocidental como é culturalmente muito rica. Vários idiomas da Tailândia, Malásia, Índia e Indonésia têm também palavras portuguesas/galegas.
Há ainda um idioma próprio falado na Malásia, Singapura, Tailândia, Ceilão e Indonésia que se chama Kristang (língua cristã) ou português de Malaca que é constituído por palavras portuguesas/galegas com formas gramaticais diferentes. Existe também o idioma Patuá chinês nessa situação. Há também o Papiam das Caraíbas entre outros. Os portugueses/galegos falam com estas gentes sem dificuldade ao contrário dos castelhanos.
A língua Galega/Portuguesa considera-se com a matriz formada a partir do século IX, como resultado da assimilação do latim vulgar falado pelos conquistadores romanos a partir do século II d.C.
Na península Ibérica foi língua culta mesmo fora dos actuais territórios da Galiza e de Portugal como nos reinos vizinhos de Leão e Castela. Escrevendo em galego/português, por exemplo, o rei castelhano Afonso X o Sábio, as suas "Cantigas de Santa Maria". A sua importância foi tal que se considera a segunda grande literatura durante a Idade Média só depois do Occitano.
Na península Ibérica a língua galega/portuguesa esteve estável e comum a Portugal e Galiza mais de setecentos anos de existência oficial como língua culta e plena, mas as derrotas que os nobres galegos a norte do rio Minho sofreram ao tomar partido pelos bandos perdedores nas guerras pelo poder em finais do séc. XIV e princípios do séc. XV provoca a colonização da nobreza galega e a dominação castelhana, levando à opressão e ao desaparecimento público, oficial, literário e religioso da língua até finais do século XIX na Galiza. São os chamados "Séculos Escuros". A língua galega e povo foram tão mal tratados, escravisados, discriminados e oprimidos pelos castelhanos que a palavra galego durante séculos significou pessoa atrasada e inculta. Ainda hoje no Brasil em algumas regiões se chama a um português atrasado e muito inculto um galego. Na Galiza os galegos durante séculos foram ao máximo explorados materialmente e segregados culturalmente pelos castelhanos. Ainda hoje em Portugal, Brasil e outros países que falam português/galego há as seguintes expressões idiomáticas “ um galego de trabalho”, outra também usual, “trabalha como um galego” outra “ galego é escravo de trabalho”. No passado galego significou escravatura castelhana. Se falarmos de literatura, extraindo poucas normas recentes da RAG o idioma galego “portunhol” que esta instituição escreve e oficializa é igual ao que escrevia o mais grande poeta e escritor português de todos os tempos Luiz Vaz de Camóns. Só que este escritor viveu no século XVI e hoje até o seu próprio nome se escreve na norma actual Luis Vaz de Camões. O povo galego tem de exigir do Estado a sua língua actualizada e não um idioma remendado do português mediaval que porá os galegos numa posição de povo inculto e inferior neste mundo cada vez mais globalizado. É preciso restaurar a língua e não remendá-la por forma a não se tornar um idioma antigo de uma minoria sem qualquer valor de comunicação nem mesmo dentro da Galiza dado a contestação e divisionismo que gera, com o nascimento expontâneo na Galiza de vários movimentos em defesa da língua materna e genuína actualizada..
O galego/português em Portugal, por seu lado, durante este período ("Séculos Escuros") gozou de protecção e desenvolvimento livre, graças ao facto de Portugal ter sido o único território peninsular que ficou fora da colonização e do domínio linguístico castelhano.. A situação de opressão e colonização da língua galega não se limita só aos territórios conhecidos hoje como Galiza e zonas fronteiriças de Zamora, Leão, Astúrias e San Felices de los Gallegos (província de Salamanca). Em plena Extremadura espanhola em duas zonas diferentes o galego tem sido oprimido e colonizado quase à extinção pelo castelhano. Esta realidade histórica é quase desconhecida na Galiza. É que parte desta província espanhola era Galiza, fazia parte da Beira Baixa, era o extremo interior sul. A zona de Cáceres fazia fronteira da Galiza com os territórios mouros antes da criação do reino de Portugal. Era uma zona instável com população galega. Há ainda em separado mais a sul o território de Olivença e seus municípios que estão ocupados ilegalmente por Espanha desde 1817 face ao direito internacional, que sem ter pertencido à antiga Galiza faz parte de uma província portuguesa do Alto Alentejo reconquistada aos mouros e povoada por galegos. O idioma chamado português de Olivença é galego. Os seus habitantes são filhos de galegos/portugueses e não de castelhanos. Por isso hoje há na província espanhola da Extremadura milhares de jovens a estudar a língua portuguesa por saberem que é o idioma dos seus antepassados normalizado e actualizado. Ao contrário do governo da Galiza o da Extremadura espanhola (embora só tenha alguns municípios de origem galega/portuguesa) tem estreitado muito as relações linguísticas, culturais e económicas com Portugal. Não inventa “PORTUNHÓIS”
A Real Academia Galega defende e tenta oficializar que o galego deve ser o português arcaico com algumas polémicas modificações ortograficas impostas pelo poder político e não a nossa língua moderna. A RAG quer acabar com a cultura galega. Em Finesterra há quem fale o melhor português de toda a península. Aqueles que falam melhor galego são os que mais reprovam na disciplina nas escolas do governo. O “portunhol” é um acto de neocolonialismo depois da União Europeia obrigar os Estados membros a reconhecer as línguas regionais. O Estado espanhol está a tentar impor o “portunhol”, um dialecto sem qualquer utilidade como se fosse o galego. É uma manipulação e deturpação da história. Eles (RAG) sabem que o português arcaico não tem condições de se impor no mundo e muito menos o “portunhol” adulterado, isolado, não representa nem é capaz de expressar o pensamento moderno e as evoluções tecnológicas actuais. Trata-se de um dialecto deformado, isolado, criado agora para dividir galegos e defender os interesses do colonizador castelhano que tem pavor em ver uma Galiza descolonizada. Pelo contrário o galego/português genuíno e moderno é uma mais valia para todos os galegos e para a própria Espanha. Os castelhanos não colonialistas aprovam e reconhecem que depois de tantos séculos de opressão de que os galegos foram vítimas dos castelhanos colonialistas o mínimo que o Estado tinha de fazer era ajudar os galegos a recuperarem a língua dos seus pais actualizada e descatelhanizada. O português como puro galego do século XXI. Os galegos passavam a ser bilingues "Hablando" o idioma do colonizador o castelhano e "Falando" a língua dos seus pais o galego/português. Com isso passam a falar com mais de 700 milhões de falantes nativos em todo o mundo. Abrem-se assim as portas para um gigante espaço cultural e comercial num mundo globalizado. Esta é a grande vantagem que os galegos têm em relação às outras línguas minoritárias peninsulares como as catalã e basca. Os Galegos têm como língua materna o 3º idioma ocidental. Os deputados galegos podem falar o galego do século XXI no parlamento Europeu mas não infelizmente no espanhol. Isso é humilhante para um povo que tanto sofreu durante séculos e é a parte pior que existe numa colonização.
Para a recuperação da língua galega oprimida há séculos é imprescindível a transmissão de rádios e televisões portuguesas em canal aberto em toda a Galiza e municípios falantes do galego das Astúrias, Leão, Zamora, San Felices de los Gallegos/ São Félix dos Galegos (província de Salamanca), Olivença e outros municípios da Extremadura espanhola de origem e matriz humana galego/portuguesa. Em entrevista à agência de informação portuguesa Lusa, Emilio Perez Touriño explicou que as "grandes dificuldades" têm a ver com "as limitações do espaço radioeléctrico existente" na Galiza. Haja vontade e determinação política. Tudo o resto é fantasia para adiar o mais possível a restauração da língua galega actualizada normalizada e genuína ao povo galego. Touriño é galego ou troca a sua identidade, renegando as suas origens para agradar aos castelhanos colonialistas? Muitos castelhanos no século XXI ainda são colonialistas e chegam a chamar de anti-patriotas aos galegos que defendem a Galiza, como os deputados que falam no parlamento Europeu em português. Esta é mais uma forma de descriminar e marginalizar os galegos na sua própria terra. Nós galegos temos de saber diferenciar o que é Pátria e o Estado. São duas cousas distintas. A Galiza não só é uma Nação milenária como é a nossa Pátria. A Espanha é o Estado de que dependemos administrativamente. Para um galego ser patriota é pôr em primeiro lugar a Galiza, sua cultura e língua. Não renegar o nosso passado e origens. Não ser patriota é olvidar que se é galego. Galegos e castelhanos têm de viver de mãos dadas e não com os castelhanos com os dois pés em cima dos galegos. Hoje um galego ainda tem que escrever e “hablar” castelhano para ter um emprego na Galiza. Isto é colonialismo do pior. É falta de respeito por um povo e uma Nação.
Na Net é importante que os galegos, tanto empresas como particulares tenham em primeiro lugar a sua página de Web em galego/português normalizado e só depois em castelhano.
É preciso o ensino escolar obrigatório do galego do século XXI e a televisão galega deixar de falar em português arcaico ”portunhol”. O português mediaval não tem qualquer utilidade nos tempos modernos. Os galegos têm o direito de falar a língua dos seus pais actualizada e não de forma mediaval e castelhanizada o “portunhol” como o Estado espanhol através da tv da Galiza e da RAG promove. Não se compreende como alguém com responsabilidades no Estado Espanhol tem receio que os galegos falem a sua língua materna actualizada normalizada e com expressão mundial. A RAG tenta criar um “portunhol” a partir do português mediaval. O “portunhol é uma invenção daqueles que vêem Portugal como uma Galiza livre e temem desesperadamente a aproximação dos povos. Esse “portunhol” morrerá sem expressão e insistir nele é confundir e destruir a cultura galega definitivamente depois de tantos anos de opressão. Não quero deixar de chamar a atenção para a deformação e crime cultural que existe quando se escreve Xunta em vez de Junta. É que em galego/português desde pelo menos o século IX que a letra “J” não tem o mesmo som que em castelhano. Em galego/português a letra “J” tem um som muito semelhante com “X” mas não é bem o mesmo. Esta é uma deformação ortográfica e imprecisa oralmente por se desrespeitar os critérios principais de origem da língua galega. Escrever Junta com “X” representa desconhecimento de como se pronuncia em galego/português a letra “J” que nada tem a ver com o castelhano. O mesmo acontece com “ge” e “gi” em que o som em galego/português é muito parecido com “xe” e ”xi” mas não é totalmente igual. Para fugir do sotaque castelhano não é necessário radicalizar tanto. A RAG devia-se chamar Real Academia Castelhana, porque está a defender os interesses castelhanos de confundir e dividir os galegos.
É fundamental o galego ser actual e normalizado. Os povos só se evoluem bem intelectualmente quando sabem se expressar bem na sua língua materna e não na estrangeira colonizada. Não se consegue expressar bem com um idioma do passado com adulterações neocolonialistas castelhanizadas como o agora inventado “portunhol” para impor a uma Nação milenária. Pelo contrário o galego actual com ortografia normalizada pelo padrão português será o encontro dos galegos com as suas origens e ganham em simultâneo um poderoso meio de comunicação quer a nível cultural como comercial, que ajudará a crescer a Nação Galega neste mundo globalizado. Escrever galego/português dentro da norma dá-lhe uma dimensão mundial e é a única forma de salvá-lo da morte. O português/galego não é um idioma de propriedade de Portugal. São dos 9 países que o adoptaram como oficial e da Região Autónoma de Macau na República Popular da China.
Temos aqui um bom exemplo da China que embora comunista adoptou oficialmente o português numa das suas regiões autónomas ao contrário de Espanha que se diz democrática e está a inventar o “portunhol” para que a Região Autónoma da Galiza não tenha como oficial a língua de seus pais. Com esta decisão a China muito se tem beneficiado cultural e comercialmente com a sua presença nos 9 países que falam português.
Escrever dentro da norma galega/portuguesa é a única forma de salvar a nossa língua. Não vivemos isolados no mundo. O Instituto da Língua Portuguesa tem sede na cidade da Praia no pequeno país de Cabo Verde, onde estão representados todos os países de língua oficial portuguesa para haja normalização na ortografia. Não há colonialismo linguistico. Espanha deveria estar lá representada oficialmente e com plenos direitos através da Galiza. Nós somos irmãos falantes de mais de 250 milhões de pessoas com as nossas origens humanas e culturais. Não temos de optar entre os nossos primos castelhanos e os nossos irmãos da fala. Queremos conviver com as duas partes.
Só assim se respeita a dignidade do povo galego e a própria Espanha se beneficia. O rei Dom João Carlos viveu a sua infância em Portugal, primeiro aprendeu a falar e escrever bem português/galego (com sotaque de Lisboa) e só depois castelhano. Contudo é rei de Espanha.
Os galegos não deixam de pertencerem ao Estado Espanhol por falarem a língua dos seus pais actualizada e normalizada. Agora atitudes de neocolonialismo, adulterarem, falsificarem a língua com receio do crescimento da Nação Galega é crime cultural.
Na cultura galega respeita-se os mais velhos e a Nação Galega merece ser respeitada quanto mais não seja por ser muito mais velha do que o próprio Estado Espanhol.
É difícil sob o domínio do colonizador defender uma identidade cultural.
A RAG tenta afastar o galego das suas origens com a invenção do “portunhol”, oportunisticamente tirando vantagem das, feridas, cicatrizes e enfermidades deixadas pela própria humilhante colonização castelhana em termos de deformação linguistica. Contudo os galegos estão de parabéns por depois de tantos séculos de humilhação, opressão e colonização castelhana não terem deixado morrer o seu idioma materno galego/português.
A Real Academia Galega que trai os filhos da Galiza é suportada pelos nossos impostos e serve os interesses do colonizador castelhano, pelo contrário muitas organizações como a Associaçom Galega da Língua AGAL luta sem apoios pela defesa da nossa língua materna e cultura. Em pleno século XXI e na Europa os galegos pagam impostos para o Estado através da RAG destruir a sua língua materna e cultura. A deturpação da língua materna é a morte da língua galega depois de séculos de opressão e colonização castelhana. O idioma “portunhol” que a RAG está agora a fabricar artificialmente não serve para nada senão dividir os galegos para os castelhanos continuarem a mandar em nossas terras galegas. Onde estão no meio dos políticos os verdadeiros galegos? Será que pelo poder só querem agradar ao castelhano colonizador, renegando as suas origens e traindo o seu povo? Vendem-se pelo poder? Será que em mil anos de história só houve um político galego chamado Dom Afonso Henriques primeiro rei de Portugal? A Galiza não é uma questão de direita ou de esquerda nem qualquer ideologia. É uma Nação milenária que tem de ser respeitada. A RAG é um braço de terrorismo cultural armado pelo colonizador castelhano contra a língua e cultura galega e pago através dos impostos pelos próprios galegos. Trata-se de terrorismo cultural pago pelas vítimas. A opressão secular de que os galegos e a Galiza são vítimas é o maior crime na península contra pessoas de bem. Sem a reintegração da nossa língua original actualizada a Galiza continua a ser uma colónia de Castela na Europa em pleno século XXI, quando já nem em África existem.
A grande maioria dos galegos não se quer separar do Estado espanhol, nem querem ajuste de contas pelos “séculos escuros” de opressão e humilhação. Querem a saudável convivência entre todos